Wilk z Nicholsonem to trochę inna bajka. Tak samo nie wspominaliśmy o Dog Soldiers czy Amerykańskim Wilkołaku w Paryżu/Londynie. Scena przemiany to dla mnie była kawa na ławę. Wszystko ładnie w pełnym świetle - taki gotyk do mnie nie przemawia. I jak wspomniałem - cała akcja w Londynie to... no... a...
Dziwne, wydawało mi się, że głośność była ok, ale zobaczę jeszcze. Zmieniłem ostatnio sprzęt oraz program, w którym składam, więc może jeszcze nie wszystko mam opanowane. Jak zwykle - postaram się lepiej kolejnym razem. W obecnej chwili rozglądam się też za nowym mikrofonem i być może zrobienie małe...
WIELKIE dzięki za wsparcie (finansowe! Biały Ikar jest jedną z niewielu osób czynnie wspierającą obie audycje) i słuchanie. Kolejny odcinek już jest nagrany, ale póki co zabiorę się za złożenie Makabry :]
Tak, to prawda. Mam chwilowy zastój. Odcinek tak na serio już jest od dawna nagrany, tylko zmontować go się boję :] Trochę bzdurnie wyszło. Tchnienie Grozy też ostatnio nowe już w połowie nagrałem, więc mam nadzieję stanąć na nogi i wrócić do regularniejszego nagrywania.
Przedwczoraj obejrzałem sobie Dread (Lęk) na podstawie Barkera i muszę przyznać, że kolejne jego opowiadanie, które zostało całkiem nieźle zekranizowane. Nie jest to najlepsza rzecz na podstawie Barkera, ale na pewno plasuje się gdzieś w pierwszej piątce zaraz po Hellraiserach (wybranych) czy Candym...
Ale zaspoilerowałeś. :] Odpowiedzią na większość zapytań związanych z główną bohaterką można chyba wyjaśnić, że być może miała traumę. Przeżywając to, co przeżyła mogła wypierać się wspomnień. Przyznasz jednak, że scena z mewami pod koniec była miażdząca. Takie - "o kurde, to się wcale nie skoń...